Σαββατόβραδο στα Γιάννενα της δεκαετίας του '50.
Μια συντροφιά μεσόκοπων βιοπαλαιστών έχει μαζευτεί στο χάνι του Γκουγιάννου, κατά το μόνιμο συνήθειό της εδώ και χρόνια.

Απρόσμενα απών ο Χαρίσης ο ταμπάκος, ο τελευταίος απ' τους ταμπάκηδες, γεροντοπαλίκαρο και μερακλής, σφόδρα αγαπητός και
σχεδός μυθικός. Το ποιόν και το ήθος του ανθρώπου ζωντανεύουν μες απ' τις κουβέντες και τις περιγραφές των φίλων του.
Αλλά και το μέγεθος της δυσθυμίας που προξενεί η απουσία του είναι είναι εύγλωττο.

Κι αφού αρκετό κρασί έχει κυλήσει στα ποτήρια, εκδηλώνεται έντονα πια κι η ανησυχία τους. Αποφασίζουν λοιπόν και ξεκινούν μες τη
νύχτα να τον ψάξουν, τους έχουν ζώσει βλέπεις, μαύρα φίδια.

Μετά από περιπλάνηση σε απόμερες γειτονιές και σοκάκια, καταλήγουν στο φτωχικό του. Εκεί βρίσκουν το Χαρίση τελειωμένο και
τρεις γριές γειτόνισσες να τον ξενυχτάνε. Οι γριές εκμεταλλεύονται την ευκαιρία να φύγουν, "να κλείσουν λίγο μάτι", όπως
λένε, κι έτσι οι φίλοι μένουν μόνοι με το νεκρό, αμήχανοι και σαστισμένοι.

Σύντομα όμως κάποιος θα ξετρυπώσει το ρακί, κι έτσι πίνουν και θερμαίνονται και τον τιμούν όπως του πρέπει: με τραγούδια
ολονυχτίς...
Το χάραμα τους βρίσκει κοιμισμένους γύρω απ' το νεκρό, που τώρα πια μοιάζει βαθιά ευχαριστημένος.

Ο ήλιος ανατέλλει πίσω απ' το βουνό και χίλιες ανταύγειες λαμπυρίζουν πάνω στα νερά της λίμνης, ξημέρωσε, κι η πλάση γιορτάζει!

Copyright 2001 ΕΚΚ - Λευτέρης Α. Δανίκας
35 mm / color / Dolby SR / 24'