Το κείμενο των "Τρωάδων" διασκευάστηκε ελάχιστα προκειμένου να προσαρμοστούν στο κλίμα των ημερών.
Επιλεγμένα μέρη αποδίδονται αφηγηματικά, χρησιμοποιούνται παραδοσιακά αλλά και ρεμπέτικα τραγούδια, καθώς και η συνοδεία ενός μουσικού οργάνου ως σκηνοθετικά μέσα για να αποτυπωθεί η διαχρονική αλήθεια του έργου.

Η παράσταση επικεντρώνεται στη μοίρα του άμαχου πληθυσμού των γυναικών που από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει αλλάξει σε τίποτα.

Τα πρόσωπα των Τρωάδων στα οποία εστιάζει η παράσταση βγαίνουν μέσα από τον χορό. Τα κοστούμια και τα σκηνικά είναι λιτά ώστε να δοθεί βαρύτητα στο πάντρεμα του λόγου με το φως και τη μουσική των σωμάτων.